فاطــمه انتـــظار

شما چند کوتاه‌نوشته از فاطمه انتظار می خوانید.سپاس برای این هم‌راهی …
.
.
.

۲۲۱
شعر نام من است،
آن‌گاه که چشمانت ردیف می‌شوند،
و من قافیه کم می‌آورم…
.
.
.
۲۲۲
مشتم را وا‌کن!
خودت ببین!
همه‌ی خط‌ها به تو می‌رسند…
.
.
.
۲۲۳
باید به آسمان برگردم،
جا گذاشته‌ام دمپایی ابری‌ام را
.
.
.

چند کوتاه نوشته می خوانید از فاطمه انتظار
.
.
.
۲۱۷
بوسه بر دست خط من،
بوسه بر شعرهای توست
.
.
.
۲۱۸
خلوت کرده ایم من و او،
می شماریم یادگاری های روی تن مان را !
.
.
.
۲۱۹
مرد نارنجی،
جمع می کرد کیسه ها را…
آن شب نصیبش یک تکه شعر !
.
.
.
۲۲۰
یک کویر، آدم کنار هم خوابیده اند!
چنان انسان هایی که مردگی می کنند،
زندگی را…
.
.
.
…………………………………………………………………
تذکر: هرگونه استفاده [...]

.
.

.
۲۱۰
جنین‌های شادی یکی یکی سقط می‌شوند
و به دنیا می‌آیند نوزادان چند قلوی غم
برپاست در درونم، زایش/گاهی…
.
.
.
۲۱۱
کافی ست یک تکه ابر
از آسمان،
برای پلک‌های آبی‌ام
.
.
.
۲۱۲
در من آرام بگیر، ای همه‌ی آرامش…
.
.
.
۲۱۳
آن‌چنان رفته‌ای که انگار هیچ‌وقت…
.
.
.

سپاسگزار شماست فاطمه انتظار، که می‌خوانید کوتاه نوشته هایش را
.

.

.

۲۰۷

تو خود خود نوری،

از هر جا که بتابی

همان جا مشرق است

.

.

.

۲۰۸

دستم به آسمان نمی‌رسید،

پهن کردم زیر پایم

سجاده‌ام را…

(دستم به آسمان نمی‌رسید
سجاده‌ام را  زیرپایم  پهن کردم)

.

.

.

۲۰۹

…

و خدایی [...]